دانلود تلاوت سوره قصص با صداي حامد وليزاده
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۲۱ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
دانلود تلاوت از اساتید مختلف
دانلود تلاوت از اساتید مختلف
|
1. عبدالصمــد عبدالباسط | |||||
| شماره سوره |
نام سوره |
جزء | اجرا |
حجم |
زمان |
| 5 | مائده ، آيه 20 تا 35 | 6 |  |
2.060 | 0:31:45 |
| 78 | نبأ ، آيه 31 تا آخر سوره | 30 | |
355 | 0:05:22 |
| 81 | تکویر | 30 | |
639 | 0:09:46 |
| 90 | بلد ، آيه 1 تا 18 | 30 | |
388 | 0:05:53 |
| 91 | شمس | 30 | |
195 | 0:02:54 |
|
2. محمد صديق منشاوی | |||||
| شماره سوره |
نام سوره |
جزء | اجرا |
حجم |
زمان |
| 11 | هود ، آيه 108 تا آخر سوره | 12 | |
1.250 | 0:19:13 |
| 12 | يوسف ، آيه 1 تا 6 | 12 | |
451 | 0:06:51 |
| 55 | الرحمن | 27 | |
1.657 | 0:25:30 |
| 3 | آل عمران ، آیه 1 تا 20 (جدید) | 3 | |
1.552 | 0:25:08 |
| 8 | انفال ، آیه 1 تا 24 (جدید) | 9 | |
1.789 | 0:29:00 |
| 82 86 89 1 2 |
انفطار (6 تا 19) طارق فجر حمد بقره (1 تا 5) (جدید) |
30 و 1 | |
2.410 | 0:39:07 |
| 17 | اسرا ، آیه 1 تا 14 (جدید) | 15 | |
1.628 | 0:26:23 |
| 59 86 89 1 2 |
حشر (18 تا 24) طارق فجر حمد بقره (1 تا 5) (جدید) |
28و30و1 | |
2.853 | 0:46:20 |
| 30 93 94 1 2 |
روم (17 تا 30) ضحی انشراح حمد بقره (1 تا 5) (جدید) |
21و30و1 | |
2.117 | 0:34:19 |
| 26 | شعرا ، آیه 1 تا 89 (جدید) | 19 | |
3.120 | 0:50:40 |
| 9 | توبه ، آیه 38 تا 43 (جدید) | 10 | |
1.634 | 0:26:29 |
| 43 44 97 |
زخرف (68 تا 89) دخان (1 تا 8) قدر (جدید) |
25 | |
2.645 | 0:42:56 |
|
3. مصطفی اسماعيل | |||||
| شماره سوره |
نام سوره |
جزء | اجرا |
حجم |
زمان |
| 16 | نحل ، آيه 1 تا 32 | 14 | |
2.269 | 0:34:58 |
|
4. شهات محمد انور | |||||
| شماره سوره |
نام سوره |
جزء | اجرا |
حجم |
زمان |
| 85 | بروج ، آيه 12 تا آخر سوره | 30 | |
162 | 0:02:23 |
| 90 | بلد | 30 | |
482 | 0:07:20 |
| 93 | ضحی | 30 | |
235 | 0:03:31 |
| 94 | انشراح | 30 | |
151 | 0:02:13 |
| 95 | تين | 30 | |
151 | 0:02:13 |
| 106 | قريش | 30 | |
95 | 0:01:22 |
|
5. حجاج رمضان | |||||
| شماره سوره |
نام سوره |
جزء | اجرا |
حجم |
زمان |
| 59 | حشر ، آيه 18 تا آخر سوره | 28 | |
569 | 0:08:41 |
|
6. ابوالعینین شعیشع | |||||
| شماره سوره |
نام سوره |
جزء | اجرا |
حجم |
زمان |
| 23 | مؤمنون ، آيه 1 تا 14 | 18 | |
770 | 0:11:49 |
| 91 | شمس ، آيه 1 تا 8 | 30 | |
392 | 0:05:56 |
| 95 | تين | 30 | |
253 | 0:03:47 |
| 96 | علق ، آيه 1 تا 8 | 30 | |
334 | 0:05:03 |
|
7. محمد حکيم عمران | |||||
| شماره سوره |
نام سوره |
جزء | اجرا |
حجم |
زمان |
| 40 | غافر ، آيه 1 تا 9 | 24 | |
830 | 0:12:44 |
|
8. راغب مصطفی غلوش | |||||
| شماره سوره |
نام سوره |
جزء | اجرا |
حجم |
زمان |
| 4 | نساء ، آيه 76 تا 81 | 5 | |
1.472 | 0:22:39 |
|
9. حسين منصور | |||||
| شماره سوره |
نام سوره |
جزء | اجرا |
حجم |
زمان |
| 41 | فصلت ، آيه 30 تا 39 | 24 | |
976 | 0:15:00 |
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۲۱ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
امام على آگاه به همه معانى قرآن
امام على آگاه به همه معانى قرآن
رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم: على مع القرآن والقرآن مع على لن يفترقا حتى يردا على الحوض.(بحارالانوار، ج22، ص223، ح2.) على با قرآن است و قرآن با على است. هرگز از هم جدا نمى شوند تا در كنار حوض بر من وارد شوند. رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم: ان القرآن انزل على سبعه احرف ما منها حرف الا له ظهر و بطن و ان على بن ابيطالب عنده علم الظاهر والباطن(حليه الاوليإ، ج1، ص65) همانا قرآن بر هفت حرف نازل شده است و هيچ حرفى از آن حروف نيست مگر اين كه ظاهر و باطنى دارد و علم ظاهر و باطن قرآن نزد على است. رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم: معاشر الناس! تدبروا القرآن وافهموا آياته وانظروا الى محكماته ولاتتبعوا متشابهه! فوالله لن يبين لكم زواجره و لايوضح لكم تفسيره الا الذى انا آخذ بيده و مصعده الى و شائل بعضده و معلمكم ان من كنت مولاه فهذا [على ] مولاه و هو على بن ابى طالب إخى و وصيى.(بحارالانوار ج37، ص209) اى مردم! در قرآن تدبر كنيد و آيات آن را بفهميد و به محكمات آن نظر كنيد و از متشابه آن پيروى نكنيد! به خدا سوگند! هرگز نواهى آن را براى شما تبيين نمى كند و تفسير آن را براى شما توضيح نمى دهد مگر كسى كه دستش را گرفته و به نزد خود بالا آورده و بازويش را بالا گرفته ام. به شما اعلام مى كنم كه هر كس من مولاى اويم، اين شخص مولاى او است و او على بن ابى طالب برادر و وصى من است... رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم: فمن عمى عليه من علمه شىء لم يكن علمه منى و لا سمعه فعليه بعلى بن ابى طالب عليه السلام فانه قد علم كما قد علمته ظاهره و باطنه و محكمه و متشابهه. (بحارالانوار، ج22، ص316) هر كس كه علم قرآن برايش پوشيده است و از من ياد نگرفته و نشنيده است، بايد به على بن ابى طالب رجوع كند، زيرا او ظاهر و باطن و محكم و متشابه آن را همان گونه كه من مى دانم، مى داند. رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم: ان الله عزوجل انزل على القرآن و هو الذى من خالفه ضل و من ابتغى علمه عند غير على هلك.(بحارالانوار، ج38، ص94) همانا خداى عزوجل قرآن را بر من نازل كرده است كه هر كس با آن مخالفت كند، گمراه است و هر كس علم آن را در نزد غير على(عليه السلام) طلب كند هلاك مى شود. امام على عليه السلام: ما فى القرآن آيه الا و قد قرإتها على رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم و علمنى معناها.(شواهد التنزيل، ج1، ص43، ح33) هيچ آيه اى در قرآن نيست مگر اين كه آن را بر رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) قرائت كردم و معناى آن را به من تعليم داد. امام على عليه السلام: ما نزلت على رسول الله آيه من القرآن الا إقرإنيها إو إملاها على فاكتبها بخطى و علمنى تإويلها و تفسيرها و ناسخها و منسوخها و محكمها و متشابهها و دعا الله لى ان يعلمنى فهمها و حفظها فلم إنسى منه حرفا واحدا.(شواهد التنزيل، ج1، ص48، ح41) نازل نشد بر رسول خدا(صلى الله عليه وآله و سلم) آيه اى از قرآن مگر آن كه بر من خواند و قرائت آن را به من آموخت يا اين كه بر من املا كرد و من آن را به خط خود نوشتم و تإويل و تفسير و ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه آن را به من تعليم داد و از خدا خواست فهم و حفظ آن را به من ياد دهد، پس حتى يك حرف از آن را فراموش نكردم. امام صادق عليه السلام: ان الله علم نبيه صلى الله عليه و آله وسلم التنزيل و التإويل فعلمه رسول الله(صلى الله عليه وآله و سلم) عليا (عليه السلام) و علمنا والله...(اصول كافى، ج7، ص442، ح15) همانا خداوند تإويل و تنزيل [ قرآن ] را به پيامبرش تعليم داد و آن حضرت هم آن را به على (عليه السلام) آموخت، به خدا قسم به ما (نيز) تعليم داده است.
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۱۹ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
دانلود تلاوتهای استاد شعبان عبدالعزیز صیاد
دانلود تلاوتهای استاد شعبان عبدالعزیز صیاد
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۱۸ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
تلاوتهایی از استاد احمد احمد نعینع
تلاوتهایی از استاد احمد احمد نعینع (نقل قول)
kahf neana.mp3
Kamer (49-55) Rahman (1-27) Beled (1-20) Duha Insirah.mp3
Kamer-1 (49-55) Studyo.mp3
Kamer-2 (49-55) Genclik.mp3
Kamer-3 (49-55) Studyo.mp3
Kasas (1-40) Genclik.mp3
Kasas (73-84).mp3
Kehf (1-49).mp3
Kehf (23-49).mp3
Kehf (30-38) Mescidi Nur 05.10.07.mp3
Kehf (30-44) Mescidi Nur 05.12.08.mp3
Kehf (30-46) Sadiki Kahire.mp3
Kehf (30-49) Duha Nasr Teksas 2007.mp3
Kehf (32-42) Misir.mp3
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۱۸ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
آوای روح افزا
صدای آبشار و جریان پر شور رود، سکوت دشت که در لایه های زیرین آن صدای جیرجیرک ها و زنجره ها نهفته است، صدای وزش بادی که در لابه لای درختان می پیچد، صدای موج دریا و سکوت محض کویر، همه و همه موسیقی طبیعتند. طبیعت سرشار از صدا است ولی نه هیاهو. پناه بردن به طبیعت و شنیدن صدای آن روح آدمی را از آرامشی عمیق می آکَنَد. انسان در گریز از صداهای گوش خراش شهر، خستگی های ناشی از کار مداوم و فشارهای پی در پی را با خود به دامان طبیعت می برد و طبیعت چون دایه ای مهربان انسان را در آغوش پرمهر و سراسر شادی خود می گیرد و با نوای دل انگیز خود او را آرامش می بخشد. طبیعت، دشت و دمن، کوهسار و جنگل، دریا و بیابان همه مظاهر قدرت الهی اند و انسان گریخته از دامان معنویت را دوباره به تفکر و تدبر و شادی های بی آلایش بازمی گرداند.
امروزه تاثیر موسیقی و نوای خوش آن بر روح آدمی و یا تسکین دردهای فیزیکی و روحی او انکار ناپذیر است. برخی از پزشکان و روان شناسان به ویژه در کشورهای پیشرفته با موسیقی دردهای بیمارانشان را تسکین می دهند و یا بیماری های آنها را بهبود می بخشند. هر یک از ادیان الهی نیز به گونه ای بر تاثیر نوای خوش بر روح آدمی تاکید داشته اند. حضرت داوود(ع) یکی از پیامبران الهی است که صوت خوش او و مزامیری که از آن حضرت باقی مانده است، بسیار مشهور است. " به حضرت داوود، نغمه خوش و دلپذیری عنایت شده بود، به گونه ای که پرندگان، هنگام نغمه سرایی وی، در محراب عبادتش جمع می شدند و حیوانات بیابان نیز به مجرد شنیدن صدایش به او نزدیک می شدند و از شدت تاثیر جذبه صدای خوش او، حضور مردم (و خطرهای ناشی از آن) را فراموش می کردند. حضرت داوود، جدای از صدای دل انگیز و روح بخش، مزامیر معروفی نیز داشته است. امیرمؤمنان(ع) وی را صاحب مزامیر و قاری اهل بهشت معرفی کرده است."
مزامیر داوود که نیایش های آن نبی الهی است، در همراهی با نوای خوش آهنگ او تاثیری چندین برابر می یافت و بر دلها اثر فراوانی برجای می نهاد. در دین مسیح نیز می توان همراهی موسیقی و نیایش را یافت، حتی اکنون نیایش مسیحیان در کلیساها با نوای موسیقی بسیار ملایمی همراه است که شور مذهبی را در پیروان این دین الهی برمی انگیزد. در اسلام نیز نه به مانند مزامیر داوود و نوای موسیقی در کلیسا، بلکه به گونه ای کاملا متفاوت از نوای خوش آهنگ برای افزودن بر تاثیر کلام الهی برگرفته شده است.
اذان مرحوم موذن زاده نمونه بسیار تحسین برانگیز و شاخصی از همراهی معنای بلند و نوای خوش و موسیقی همراه است. مرحوم موذن زاده با بهره گیری از صدای گرم خود و همچنین با استفاده از ظرفیت های معنوی در برخی دستگاه های موسیقای ایرانی، اذانی به یاد ماندنی برجای گذاشت که دل و جان هر مسلمانی را از معنویت و الهام لبریز می کند. این اذان با تارهای روح آدمی در هم تنیده می شود و با ایجاد نوعی حالت جذبه و کشش روحی و معنوی مسلمان را آماده نماز می کند.
از این دست نمونه ها بسیار است. در اختتامیه هشتمین اجلاس سران کشورهای اسلامی در تهران( آذرماه 1376)، استاد منصوری با قرائت بسیار زیبای آیاتی از قرآن مجید اشک از دیدگان بسیاری از روسای جمهور و یا پادشاهان کشورهای اسلامی سرازیر کرد. نوای روح بخش قرآن در آمیزش با صدای خوش و آهنگ جانفزا تا اعماق روح آنان نفوذ کرد و به یادشان آورد که مسلمانند، که پیرو رسول بلندمرتبه ای هستند که از سوی پروردگار"حبیب" لقب یافته است، یادآوری کرد که نیرویی بس عظیم دارند که بیهوده در اختلافات آن را از دست می دهند و از آن بهره نمی گیرند. نوای قرآن و صوت زیبای استاد منصوری جانی دوباره در کالبد کنفرانس سران کشورهای اسلامی دمید تا برای احیای دوباره تمدن اسلامی از هیچ کوششی فروگذار نکنند.
"هنر استفاده از صدای نیکو در آغاز اسلام، در عرصه قرائت قرآن جلوه کرد. روایات زیادی در باره قرائت نیکوی پیامبر اکرم(ص) و دیگر معصومان(ع) وارد شده است. بعضی ازروایات، پیامبر اکرم(ص) را (احسن الناس صوتاً بالقرآن) معرفی کرده اند و از روایت دیگر برداشت می شود که آن حضرت در نماز جماعت، برای رعایت حال مومنین و جلوگیری از خود بی خود شدن آنان، از نیکویی قرائت خویش می کاسته است.
امام زین العابدین و امام باقر(ع) نیز چنان با صدای خوش، قرآن می خواندند که گاه مردم می ایستاده اند و به قرائت آنان گوش فرا می داده اند و گاه نیکویی قرائت امام، آنان را از هوش می برده است. خوش خواندن قرآن، منحصر به معصومان(ع) نبوده است، شماری از صحابه و تابعین نیز قرائت های نیکویی داشته اند. در بعضی از موارد پیامبر اکرم(ص) به قرائت آنان با کمال اشتیاق گوش فرا می داده است. در مواردی نیز قرائت آنان رابه مزمار داوود(ع) تشبیه می فرموده است.
قرائت زیبای قاری سبب می شود که هرچه بیشتر معانى قرآن در ذهن شنونده تجسم یابد، رسول خدا صلى الله علیه وسلم در این باره مى فرمایند: "صداى نیکو زینتى است براى قراء" همچنین حدیث دیگری اشاره دارد که " قرآن را با صوت زیبا و نیکو بخوانید " و همچنین مى فرمایند : " آن کس که قرآن را با تانى و آهنگ قرائت نکند از ما نیست."
بر خواندن قرآن با صوت زیبا از سوی ائمه اطهار و بزرگان دین بسیار تاکید شده است، رسول خدا فرموده است: "خانه های خود را با تلاوت قرآن نورانی کنید، و مانند قوم یهود و نصاری نباشید که فقط در کنیسهها و کلیساها دعا میکنند و خانه ها را رها کرده اند. وقتی تلاوت قرآن در منزل زیاد شود، اهل خانه از خیر و برکتش بهرهمند می شوند و آن خانه برای اهل آسمان می درخشد، همان گونه که ستارگان آسمان برای اهل دنیا میدرخشد".
حضرت رسول در این باره در جایی تاکید فرموده اند: "قرآن را با لحن و صوت عربی بخوانید. بعد از من قومی خواهند آمد که قرآن را با غنا میخوانند. اینان که قلبهایشان شیفته آوازشان میباشد، بدانند قرآن از حنجره آنها تجاوز نمیکند."
صوت خوش، از سوی تمام موجوات قابل فهم و ادراک است. همانگونه که به هنگام نیایش داوود تمام موجودات در پیرامون او گرد می آمدند و نوای نیایشش را می شنیدند، می توان انتظارداشت که نوای خوش قرآن و صوت زیبای آن نیز کلیه موجودات را به سجده و تسبیح و ستایش خود وادارد. آنجا که همه کائنات و کهکشان ها، همه موجودات از کوچک ترین آنها تا بزرگترینشان خداوند را ستایش می کنند، آیا جای آن ندارد که اشرف مخلوقات که خداوند در آفرینش او به خود آفرین گفت، خدا را با زیباترین عبارات و با خوش ترین صداها و نواها بستاید؟ و در کلمات و واژه های مناجاتش تدبر کند و بیاندیشد؟ اندیشیدن در مناجات هم روح آدمی را سیراب می سازد و هم فکر و خرد او را از این نیایش بهره مند می کند. امیرالمؤمنین علیه السلام در این باره فرموده اند: " در علمی که در آن فهم نباشد خیری نیست؛ در قرائتی که در آن تدبّر نباشد خیری نیست، و در عبادتی که در آن دقت و آگاهی نباشد خیری نیست."
عبادت، نیایش و مناجات ابزاری است که انسان را به نیکی ها و خیر راهنمایی می کند، ولی مشروط به آنکه در تمام اینها عنصر اندیشه حضور داشته باشد چرا که انسان بی اندیشه چون جسمی فاقد روح است که به زودی بوی تعفن آن فضا را می آکند. از این رو عبادت ها و مناجات های بدون تدبر و اندیشه نمی تواند برای انسان حاصلی به همراه داشته باشد. از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم معنای آیه " و رتل القران ترتیلا" را پرسیدند: فرمود: " یعنی قرآن را کاملا روشن و واضح بخوان، و آن را مانند شعر که به سرعت میخوانند قرائت نکن! " سپس فرمود:" وقتی به عجائب قرآن رسیدید توقّف و تأمل کنید و با قرآن قلبهای خود را به حرکت در آورید. سعی نکنید سوره را به آخر برسانید. عجله نکنید، بلکه تفکر و تدبّر داشته باشید، گرچه سوره به اتمام نرسد."
پیامبر اکرم از چند چیز بر امت خویش بیمناک بودند:"من بر شما میترسم از اینکه دین را سبک بشمارید، و حکم قاضی را با رشوه و امثال آن بخرید و قطع رحم نمایید و میترسم از اینکه قرآن را با آلات لهو و موسیقی همراه کنید. و نیز میترسم کسی را که در دین با فضیلتترین شما نیست، جلو بیندازید و علی علیه السلام را کنار بزنید."
امام صادق علیه السلام فرمود: "امام باقر علیه السلام بهترین صوت قرآن را داشت، و هرگاه در شب به نماز میایستاد و قرآن میخواند، بعضی از مردم که از کنار خانه امام میگذشتند، میایستادند و به صدای او گوش میسپردند."
صوت زیبا اگر با ایمانی سترگ و عشقی بزرگ همراه باشد می تواند دلهای مرده را زنده کند و جان های فسرده را به اقلیم زندگی درآورد. معنای بلند روح آدمی را به پرواز در می اورد و جان او را به عرش بر می کشد و اندیشیدن بر حیرت آدمی در دنیا می افزاید و او را در برابر قدرت لایزال الهی خاکسار و فروتن می کند. این همه صوت زیبا، معنای بلند و تدبر در تلاوت قرآن گردهم می آید و آثاری بس گرانقدر برای انسان به همراه می آورد. باشد که در پناه قرآن این کلام الهی، راه های بسته به رویمان گشوده شود و چشم اندازهای وسیعی از اندیشه و تفکر در برابرمان به تصویر در آید.
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۱۷ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
" جلوه های اعجاز قرآن"
" جلوه های اعجاز قرآن"
|
|
ولیدبن مغیره مردی توانگر بود و در بین كفار قریش به دانایی و تجربه شهرت داشت و اعراب عموماً برای حل مشكلات خود به وی مراجعه میكردند. یكی از مشكلاتی كه - به زعم اعراب مشرك و صاحب قدرت - در مكه رخ نموده بود، نفوذ و گسترش اسلام بود. روزی قریش و كفار از ولید درباره حضرت محمد (ص) داوری خواستند. ولید از آنان مهلت خواست. سپس از جای خود برخاست و به سوی حضرت رسول (ص) كه در (حجر اسماعیل)نشسته بود رفت و گفت :پارهای از اشعارت را برای من بخوان. پیامبر (ص) فرمود: آنچه من میگویم و میخوانم شعر نیست بلكه كلام خداست كه برای هدایت شما نازل شده است. سپس ولید تقاضا كرد مقداری از آیات را تلاوت كند. پیامبر(ص) سیزده آیه از آغاز سوره فصلت را خواند. هنگامی كه به این آیه رسید: «فان اعرضوا فقل انذرتكم صاعقة مثل صاعقة عاد و ثمود. »«هرگاه روی برگردانند، پس بگو شما را از صاعقهای مانند صاعقه عاد و ثمود؛ بر حذر میدارم.» ولید سخت به خود لرزید و موهایش بر بدنش راست شد. همچون بهت زدهای راه خانه در پیش گرفت و چند روزی بیرون نیامد؛ تا بدان جا كه قریش پنداشتند از دین نیاكان دست برداشته و راه «محمد(ص)» را پیش گرفته است.
و نیز نوشتهاند: روزی كه سوره غافر بر پیامبر مكرم (ص) نازل شد، پیامبر با صدایی جذاب به منظور ابلاغ آیات الهی آن را میخواند. از اتفاق، ولید نزدیك پیامبر (ص) نشسته بود آیات را استماع كرد: «حم، تنزیل الكتاب من الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب...» «این كتاب از سوی خداوند قادر دانا فرو فرستاده شده است، خدایی كه بخشاینده گناهان و پذیرنده توبههاست .خدایی كه كیفرش سنگین و نعمتش فراوان است .جز او خدایی نیست.سرانجام هر چیزی به سوی اوست. درباره آیات الهی جز كافران مجادله نمیكنند. [ ای پیامبر (ص) ] فعالیت و رفت و آمد آنان در شهرها تو را نفریبد.»
این آیات ولید را سخت تحت تأثیر قرار داد. وقتی افراد قبیله بنی مخزوم دور او را گرفتند و از وی خواستند كه درباره قرآن محمد(ص) داوری كند، او قرآن را چنین ستود:«و ان له لحلاوة و ان علیه لطلاوة و ان اعلاه المثمر و ان اسفله لمغدق و انه یعلو و ما یعلی علیه.» «یعنی كلامی كه محمد آورده است، شیرینی خاصی دارد و زیبایی ویژهای، شاخسار آن پر میوه است و ریشههای آن پربركت . سخنی است برجسته و هیچ سخنی از آن برجستهتر نیست.»
ولید این جملهها را گفت و راه خود را در پیش گرفت .كفار قریش چنان پنداشتند كه تحت تأثیر آیات قرآنی قرار گرفته و به آیین محمد گرویده است.
برخی از دانشمندان سخنان ولید را نخستین تقریظی میدانند كه بر زبان فردی رفته است.
در یكی از متون نثر فارسی به نام مجمع النوادر معروف به چهار مقاله نظامی عروضی داستان ولیدبن مغیره بدین صورت نقل شده است: (...آوردهاند كه یكی از اهل اسلام، پیش ولیدبن المغیره این آیت همی خواند:«قیل یا ارض ابلعی مائك و یا سماء اقلعی و غیض الماء و قضی الامر واستوت علی الجودی و گفته شد ای زمین! فرو بر. آب خود را وای آسمان! باز گیر [ آب خویش را ] و كم كرده شد آب، و كار گزارده شد و [ كشتی ] بر كوه جودی قرار گرفت» (سوره هود/46) فقال الولید بن المغیره: و الله ان علیه لطلاوة و ان له لحلاوة و ان اعلاه لمثمر و ان اسفله لمغدق و ما هو قول البشر. » چون دشمنان در فصاحت قرآن و اعجاز او در میادین انصاف بدین مقام رسیدند، دوستان بنگر تا خود به كجا برسند والسلام».
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۱۶ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
تلاوتهایی از استاد راغب مصطفی غلوش
تلاوتهایی از استاد راغب مصطفی غلوش 
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۱۶ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
تلاوتهایی از استاد محمود عبدالحکم
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۱۵ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
تلاوتهایی از قرا محتلف
تلاوتهایی از قرا محتلف
(نقل قول از سایت شبکه قرآن)
| مدت زمان | نام آیه | نام قاری | |
| پخش | 9:54 | فتح 28 تا 29- طارق | عبدالعزیز صیاد |
| پخش | 14:23 | دهر | عبدالفتاح شعشاعی |
| پخش | 14:48 | دهر | عبدالفتاح شعشاعی |
| پخش | 19:46 | هود36 تا 49 | عبدالمنعم طوخی |
| پخش | 20:18 | هود36 تا 49 | عبدالمنعم طوخی |
| پخش | 19:12 | رعد 25 تا آخر | عبدالوهاب طنطاوی |
| پخش | 13:37 | مریم 1 تا 36 | عبدالعزیز حصان |
| پخش | 19:21 | مریم 1 تا 36 | عبدالعزیز حصان |
| پخش | 17:40 | آل عمران | اللیثی |
| پخش | 13:33 | نبا 31 تا آخر | بدرحسین |
| پخش | 13:56 | نبا 31 تا آخر(ادامه) | بدرحسین |
| پخش | 22:03 | نبا 31 تا آخر(ادامه) | بدرحسین |
| پخش | 7:52 | شمس | کریم منصوری |
| پخش | 14:49 | محمود رمضان | |
| پخش | 17:08 | محمود رمضان | |
| پخش | 16:54 | روم 17 تا 30 | محمد صدیق منشاوی |
| پخش | 18:14 | روم 17 تا 30- ضحی | محمد صدیق منشاوی |
| پخش | 19:08 | لقمان | محمد صدیق منشاوی |
| پخش | 23:36 | لقمان | محمد صدیق منشاوی |
| پخش | 14:32 | ق- رحمان | محمد صدیق منشاوی |
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۱۵ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
تجويد و ترتيل در قرآن
تجويد و ترتيل در قرآن
بـه تـعـريـفى ساده , تجويد علم و قواعد درست خواندن , و ترتيل , هنر درست خوانى قرآن مجيد است . تجويد از علوم شرعى و علوم قرآنى است .
قـدمـت آن بـه عـصـر رسـول اللّه (ص ) و مواظبت ايشان بر اداى درست كلمات قرآنى و آموختن درست خوانى قرآن بازمى گردد.
امـت اسـلامـى همچنانكه به فهم معانى قرآن و اقامه حدود آن متعبد بوده اند , به درست خواندن الفاظ و اصطلاحا اقامه حروف آن هم به صفتى كه از ائمه قرائت دريافت مى كردند , كوشا بودند و ايـن تـلـقـى شفاهى سينه به سينه از طريق قاريان و مقريان و نهايتا به سنت و قرائت رسول اكرم (ص ) مـنـتهى مى شده است كه مخالفت با آن يا عدول از آن جايز نيست و تشبه به آن و پيروى هر چه دقيقتر از آن , هدف اعلاى علم تجويد است .
تـجـويد از شعب علم قرائت است , فرق آن با قرائت اين است كه علم قرائت متصدى ضبط صحيح كلمات قرآن است كه هم اعراب آن درست باشد و هم ثبت و ضبط كلمات كه مثلا طلح درست اسـت يـا طلع , اما تجويد بعد از علم قرائت و ضبط متن مجال ظهور مى يابد و به اداى شفاهى درست كلمات مربوط مى گردد.
ابن الجزرى ( م 833 ق ) قرآن شناس و قرائت پژوه معروف در تعريف ديگرى از تجويد مى نويسد : تـجـويـد آرايـه تلاوت و پيرايه قرائت است و عبارت است از اعطاى حقوق حروف به آنها و حفظ ترتيب و مراتب آنها و باز آوردن حرف به مخرج و اصل آن و پيوستن آن به نظيرش و تصحيح تلفظ و تلطيف نطق با نظر به صيغه و ساختمان هر كلمه بدون اسراف و تكلف و افراط. ( النشر , ابن الجزرى , 1/211 ). مبحث وقف و ابتدا هم از مباحث تجويد است .
وقف يعنى درنگ كردن و در اصطلاح تجويد جدا ساختن كلمه است از مابعدش . تـرتيل يعنى هنر درست و شمرده و شيوا خواندن قرآن مجيد و در قرآن چند بار و روشنتر از همه در آيه سوم مزمل به آن توصيه شده است : ( و رتل القران ترتيلا ) ( و قرآن را شمرده و شيوا بخوان ).
وقـتـى دربـاره همين آيه قرآنى از اميرالمؤمنين (ع ) پرسيدند فرمود : الترتيل تجويد الحروف و معرفة الوقوف ( ترتيل , خوب ادا كردن حروف و آشنايى به وقفهاى قرآن است ). ( النشر , ابن الجرزى , 1/209 ). همين ابن الجزرى در تعريف ترتيل مى نويسد : پيوسته و آهسته خواندن بدون شتاب است و قرآن بدون شتاب و به تانى نازل شده است .
منبع : http://www.tebyan-hamedan.ir/quran/archives/post_253.php
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۱۱/۱۵ ساعت توسط حامد ولیزاده
|
