تلاوت قرآن كريم و حكمت آن
همراه با قرآن
حكمت تلاوت قرآن اين است كه انسان،قرآن را به گونهاي تلاوت كند كه معبود خويش را مشاهده كند.مرحله قابل احساس و كمترين درجه آن اين است كه در درون دل و اعماق ضمير خواننده،چيزي جز علاقه به خداوند نباشد و انسان تشخيص دهد كه در قلبش با قرائت قرآن،چيزي جز خداوند مهربان جاي ندارد.
امام سجاد(ع) ميفرمايند:لومات من بين المشرق و المغرب لما استوحشت بعد ان يكون القرآن معي(كافي،ج 2، ص 602)
ترجمه:اگر همه مردمي كه بين مشرق و مغرب عالم وجود دارند از بين بروند و كسي در زمين نباشد و تنها باشم،چنانكه قرآن با من باشد هرگز احساس وحشت نميكنم.
وقتي انسان مومني قرآن تلاوت ميكند،آن گاه كه صاحب كلمات آن را با چشم دل مشاهده ميكند،به حكمت تلاوت رسيده است.
روشني خانه:
خانهاي كه در آن قرآن خوانده مي شود و دين در آن خانه محكم است،براي فرشتگان مانند ستارههاي آسمان براي خاكيان و اهل زمين نورافشاني ميكند.امام صادق(ع) مي فرمايد:صديقه كبري(س) را زهرا ناميدند.و زهرا يعني تابناك؛زيرا خانه و محراب عبادت او براي افلاكيان و اهل آسمان درخشان بود.انسان كامل هم با تلاوت قرآن،از وجود خويش براي اهل آسمان نور ميدهد.(بحارالانوار، ج 43،ص 12)
آمادگي براي انجام فرمان خدا:
اگر خواستيم ببينيم كه آيا به حكمت تلاوت قرآن رسيدهايم يا نه،بايد ببينيم كه آيا متكلّم و گوينده قرآن را در كلامش مشاهده ميكنيم يا نه؟
يكي از آداب تلاوت قرآن اين است كه وقتي به جمله «يا ايها الّذين آمنوا» رسيديم،بگوئيم «لبيك»؛يعني ما در جواب خطاب الهي،آمادگي خود را جهت انجام فرمانهاي خداوند اعلام كنيم.
برتري حاملان قرآن:
درباره تلاوت قرآن و عظمت آن،روايتهاي متعددي هست.مرحوم كليني در كتاب ارزشمند خود،(كافي)،بخشي به نام «فضل القرآن» دارند و بخشي با نام فضل حاملان قرآن؛در اين بخش آمده است:انساني كه حامل و عامل قرآن باشد با فرشتگان محشور خواهد شد.فضل و برتري از آن كسي است كه قرآن را حمل كرده باشد؛يعني معاني آن را بفهمد و احكامش را عمل كند و به حكمتش پي ببرد،كسي كه با قرآن چنين رفتاري كند،حامل قرآن است،امام صادق ميفرمايد:«الحافظ للقرآن العامل به مع السفرة الكرام البررة؛كسي كه قرآن را بفهمد و به آن عمل كند،با فرشتگان كه سُفَراي الهي و اهل كرامت هستند،محشور خواهد شد».(كافي،ج2، ص 603)
زبان اهل بهشت:
بعد از مرگ،مؤمن به صورت كسي كه عربي را ميفهمد و برنامه قرآني را ميداند،ظهور ميكند و به همين دليل در دفن ميت با زبان عربي به او تلقين ميكنند.اگر كسي با عقيده قرآن از دنيا رفت يقيناً با زبان اهل بهشت(عربي) سخن ميگويد.
