صلی اله علیک یا ابا عبد اله

آن درم دادن سخی را لایق است                            جان سپردن خود سخای عاشق است

نان دهی از بهر حق نانت دهند                               جان دهی از بهر حق جانت دهند

در زبانهای اروپائی قربانی و قداست از یک ریشه اند و شاید اشتراک ریشه، دلالت بر این اصل مهم و راهبردی داشته باشد که قداست بدون قربانی دادن و قربانی شدن محقق نمی شود . برای نیل به یک زندگی اصالت یافته و تطهیر شده حتما باید قربانی هائی داشت ،از قربانی کردن رذیلت ها پیش پای فضائل گرفته تا مراتب بالا ... و در این راستا هر چه هدف والاتر و غایت ارزشمند تر باشد قربانی های بیشتری طلب خواهد کرد.کربلا منای حسین (ع) و او ذبح عظیم آن مصاف و مطاف بود،حسین(ع)را هوای محبوب ازلی و ابدی در سربود و ترنمش به زبان حال: "ترکت الخلق طرا فی هواکا"

عشق آن شعله است کو چون بر فروخت                  هر چه جز معشوق باقی جمله سوخت 

 او با تمام وجود مجذوب حق شد و خدایش نیز آن"نفس مطمئنه"را برخوردار از جاذبه و کیمیائی غریب ساخت که  اگر بنده ای خود را در معرضش قرار دهد اکسیر عشق حسین(ع) مس وجودش را به طلای ناب تبدیل و یک  شبه ره صد ساله اش می برد ...