درسی از یک انقلاب
درسی از یک انقلاب
حادثة عاشورا بى شک از عظيم ترين رخدادهايى بود که در تاريخ بشرى موجى عظيم پديد آورد و درس هاى بزرگ و سترگ به همگان آموخت، از اين رو امام حسين(ع) قيام خويش را اسوه و الگو خواند.
درس هاى متعددى مى توان از قيام امام حسين(ع) آموخت که به برخى اشاره مى شود:
- خدا محوري: يکى از ويژگى هاى قيام امام حسين(ع) در خدا باورى و اخلاص ظهور مى کند. امام ضمن خطابه اى که پيش از خروج از مدينه ايراد نمود، هرگونه شائبة دنياطلبى و رياست خواهى و جنگ قدرت را ردّ کرد و انگيزة اصلاح دينى و اجتماعى را مطرح نمود.
حضرت بارها از تسليم شدن در برابر خواست خدا و جلب رضايت او سخن گفت. او در آخرين لحظات، در مناجات با خدا عرضه داشت: "الهى رضاً برضاک،تسليماً لأمرک، صبراً على قضائک، يا ربّ، لا معبود سواک يا غياث المستغيثين؛
پروردگارا! من راضى به رضاى تو و تسليم امر تو هستم. در مقابل قضاى تو صبر خواهم نمود. اى خدايى که جز تو معبودى نيست! اى پناه بى پناهان!".
- معنويت گرايى و خدا محورى نه تنها در گفتار و رفتار امام حسين(ع) ظهور نمود که ياران و اهل بيت حضرت نيز معنويت گراترين انسان ها بودند. حضرت زينب در گودال قتلگاه در کنار بدن مطهر امام حسين(ع) عرضه داشت: "اللّهم تقبل منّا هذا لقربان".
حضرت به ابن زياد که گفت: رفتار خدا با برادرت امام حسين(ع) را چگونه ديدي، فرمود: جز جمال و زيبايى نديدم.
-آزادى خواهى و عزت مندي: يکى از درس هاى قيام امام حسين(ع) آزادى خواهى و عزت مندى است که امام حسين(ع) به رغم آنکه آيندة جنگ را پيش بينى مى کرد و دشمن را خوب مى شناخت؛ در برابر ستم و زورگويى تسلم نشد و به همگان اين درس را آموخت که مرگ با عزت از زندگى ذلت بار بهتر است: "موت فى عزٍّ خيرٌ من حياه فى ذلّ... لاوالله، لا أعطيهم بيدى اعطاء الذّليل و لا أقرّ إقرار العبيد".
همو فرمود: "الموت اولى من رکوب العار و العار اولى من دخول النّار".
مرا عار آيد از اين زندگى که سالار باشم، کنم بندگي امام حسين(ع) نه تنها آزاده و آزادى خواه بود که دشمنان خويش را نيز به آزاد خواهى فرا خواند: " اى آل سفيان! اگر دين نداريد و از قيامت نمى ترسيد، لااقل در دنيا آزاد باشيد".
گر شما را به جهان دينى و آيين نيست لااقل مردم آزاده به دنيا باشيد
آزاد خواهى و عدالت گرايى امام حسين(ع) سبب شد که غير مسلمانان نيز از قيام او درس گيرند و آزاد خواهى خويش را مبتنى بر آزاد خواهى آن امام همام نمايند. مها تماگاندى (رهبر فقيد هند) گفت: " من زندگى امام حسين ، آن شهيد بزرگ اسلام را به دقّت خوانده ام. بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد پيروز گردد، بايد از سرمشق امام حسين پيروى کند".
درس آزادى به دنيا داد رفتار حسين بذر همت در جهان افشاند افکار حسين
با قيام خويش بر اهل جهان معلوم کرد تابع اهل ستم گشتن بُوَد عار حسين
- پاسدارى از دين: متأسفانه بعد از رحلت پيامبر(ص) مسملانان از معارف دين و سنت پيامبر(ص) فاصله گرفته و جهان اسلام را دنيا گرايى و قدرت طلبى فرا گرفت. از سوى ديگر بدعت گذارى گسترش يافته و رهبران دين ستيز، مانند معاويه و يزيد در مسند قدر گرفتند. به قدرت رسيدن و دين ستزى آن ها موجب شد باورهاى دينى تضعيف شود و قوانين اسلام اجرا نگردد و ارزش هاى آن زير سؤال برود.
براى احياى دين و اجراى قوانين اسلام و بدعت زدايى نياز به نهضت بود، از اين رو امام حسين(ع) قيام نمود و يکى از اهداف آن را حفظ دين و احياى سنت پيامبر (ص) دانست.
در نامه اى خطاب به مردم بعده مى فرمايد: " من شما را به کتاب خدا و سنت پيامبر فرا مى خوانم.
سنّت مرده و بدعت زنده شده است". امام حسين (ع) ياران خويش را به حمايت از دين فرا خواند. و خود در اشعار خويش دين مدارى و دين محورى را گوشزد نمود: "إن کان دين محمّد لم يستقم، إلا بقتلي، يا سيوف خذيني".
گر جز به کشتنم نشود دين حق بلند اى تيغها بيايد بر فرق من فرود
حضرت ابوالفضل(ع) نيز در رجزى که در روز عاشورا خواند گفت:
والله ان قطعتموا يمينى إنّى أحامى أبداً عن ديني
دين خدا عزيز تر است از وجود ما اين دست و پا و چشم و سر و جان فداى دوست
درسى که زعاشورا آموخته ايم اين بود قربانى راه دين، فرزند و پدر کرديم.
منبع : وبلاگ کربلا